Na een tijdje met veel plezier een weblog bijgehouden te hebben (www.upsidedown-in-australia.blogspot.com & zus2zus.blogspot.com) is mijn 'geheugen' vol en kan er niets meer gepubliceerd worden.
Dan maar weer een nieuwe weblog maken, waarvan de naam een beetje een compromis is omdat de namen die een beetje in de buurt van mijn oude naam kwam niet meer beschikbaar zijn....

Hier dus het vervolg.....

Upside down in Australia weblog 3!

maandag 10 december 2012

KERMIT

Zaterdag is mijn auto verkocht en opgehaald......

De auto hadden we woensdag nog door de keuring gehaald, twee banden vervangen en was mooi opgepoetst om aan de nieuwe eigenaresse overgedragen te worden...

Het enige was dat ik op vrijdagavond de auto nog nodig had om naar een sinterklaasfeest te gaan omdat Marlieke de andere auto tot zondag mocht lenen....

Mijn GPS heeft altijd grote moeite om naar Martine te rijden en vertikt het om verder te gaan als de motor afgezet wordt. Een keer om brieven te posten en nogmaals toen ik nog wat extra benzine moest tanken. Daarna duurt het altijd een tijd voordat ie weer ingesteld is op het eind adres.

Maar goed ik ben er gekomen....met een omweggetje!!!!

Het vervelende van een GPS die ons sinds onze aankomst hier in Australiƫ overal naar toe loost is dat je eigenlijk geen idee meer hebt van de hele topografie......hoe de subburbs hier ten opzichte van elkaar liggen heb ik eigenlijk geen weet van (als ze verder dan 10 km van ons huis afliggen). Toen we vorige week naar Berwich naar de nederlandse winkel gingen zijn we dan ook van A naar B via Z en H gegaan.....en zonder stratenboek in de auto kan die GPS je alles wijs maken!!!!!

Dus toen ik na afloop van het feest om 0.30 uur een bord Patterson Lakes zag staan negeerde ik de GPS en sloeg de desbetreffende weg in. Het eerste stuk ging prima.....pikkedonker maar met groot licht los je een hoop duister op....Opeens ging de weg over in een dirt road, een boerenpad zullen we maar zeggen.
Hobbel de hobbel over zand, steentjes, kuilen, bandenribbels en kiezels die ondanks hoe langzaam ik ook reed tegen de lak van de auto kletterde......

Please geen steen tegen de voorruit, please geen grote butsen in de lak!!!!!!

Was zo blij dat de weg weer overging in een gewone weg.......

De volgende dag nog maar een keertje de auto poetsen om al het zand van de auto te spoelen...
en gelukkig geen sterretje te zien in de ruit

Geen opmerkingen:

Een reactie posten